Ruth’s Report
Nieuwsbrief 3 – september 200
|
Het ziekenhuis- Soddo Christian Hospital
In de afgelopen periode hebben we de zorg in de kinderafdeling (foto midden) en op de medische afdeling iets kunnen verbeteren. Verpleegkundigen leggen nu voor de artsenronde schone lakens op de bedden, meten bloeddruk en temperatuur juist en schrijven de medicijnen in de status. Zoals te zien wordt de zorg voor het zieke familielid bijna helemaal overgenomen door de familie die ook in de nacht en overdag aanwezig zijn. In de kliniek (foto links) zien we elke dag zo’n 60 patienten. Vorige maand heeft één van de artsen het team verlaten vanwege zijn opleiding tot chirurg. Hopelijk komt er volgende maand vervanging. Met de andere twee algemene dokters hebben we nu elke week ons eigen overleg waarin we ziektebeelden bespreken. Samen met de andere hoofdarts heb ik het belang aangegeven van een laboratorium en röntgenafdeling die 24 uur open zijn en het lijkt er op dat dit nu werkelijk gebeurt. De situatie was namelijk zodat tijdens lunch en avondeten er geen laboranten aanwezig waren. Ook komt het voor dat de enige eerste-hulp-zuster tijdens de nacht samen met de student-zuster in een andere kamer ligt te slapen en er geen opvang voor een patiënt is.Ik probeer de achtergronden van de cultuur te begrijpen. Daarnaast raakt het me elke keer weer hoe laat patiënten naar het ziekenhuis komen. 140 km rijden met een gebroken arm of 2 dagen op een ezel met een bevalling die niet wil vlotten is niet ongewoon. De ziekte is dan al in een vergevorderd stadium en de patiënten zijn erg ziek. Ook zien we de vaak schadelijke effecten van een behandeling van de locale natuurdokters. Regelmatig heeft familie te weinig financiële middelen om een hele behandeling te betalen. Het ziekenhuis heeft hiervoor een armenfonds. In de beoordelingscommissie zit ook een Ethiopische hoofdbroeder en een dominee. Het beoordelen is lastig en ik merk dat ik daar ook geen inzicht in heb, want hoe kan ik onderscheid maken tussen erg arm en een beetje minder arm?
Zorg voor tweeling
In de week dat de tweede nieuwsbrief uit ging, ging ik naar de kliniek met Mary, Amerikaanse tropenarts. Een moeder kwam naar de kliniek toe lopen met haar ondervoede tweeling. Ze heten Amanuel en Abanezer en waren 2 maanden oud en wogen nog maar 2,5 kg. Na de bevalling was de moeder zwak en waren de kinderen afgegeven aan familieleden met als gevolg dat de moeder geen borstvoeding meer had. Er waren geen “wetnurses”; vrouwen die een tweede kind willen borstvoeden. Er is geen schoonwater. Babyvoeding is er niet en als het er zou zijn is het te duur. Mary had geen plek voor opvang. Wat te doen? We konden ze niet dood Ik besloot ze in huis te nemen met de afspraak dat ze weer terug zouden gaan naar de ouders wanneer ze sterk genoeg waren. Heel snel had ik de eerste benodigde babyspullen via buren, familie en vriendinnen. Verder kreeg ik hulp van een short-term Amerikaanse studente Ariel die een maand bij mij in huis heeft gewoond en de hulp van Almaz, een oudere Ethiopische vrouw die van maandag t/m vrijdag van 8 tot 6 in huis kwam en voor de tweeling zorgde. In het begin lagen ze met z’n tweeën in een plastic waskuip en voedden we ze bijna continu. In de weken daarna groeiden ze en begonnen te lachen! Nu drie weken geleden, toen ze 5 kg wogen, zijn ze teruggegaan naar de ouders. Het was niet makkelijk, want ik was aan ze gehecht geraakt. We gaven de ouders babyvoeding, kleren en flesjes en luiers mee en geld om met de bus elke week opnieuw voeding te komen halen. Ondanks deze ondersteuning bleven de ouders herhaaldelijk aangeven niet voor hen te kunnen zorgen; de vader heeft geen inkomen en er zijn nog twee andere kinderen in het gezin. Recent is een zoontje van hen overleden.De ouders hebben besloten ze af te geven voor adoptie. De tweeling is nu in een kindertehuis en het gaat goed met ze.
Gebedspunten
Ik dank God voor:
· Veiligheid en bescherming.
· De toegestuurde hulp/babyspullen via vriendinnen en familie.
· Een werk -en verblijfsvergunning; de vrouwenbijbelstudiegroep.
· Rust in drukte.
Gebed vraag ik voor:
· De komende tijd, wanneer ik samen met een ouder short-term echtpaar alleen op de compound zal zijn. De buren en medisch directeur zijn voor een periode in Amerika en Zuid-Afrika.
· Het ziekenhuis, wanneer we nadenken over een uitbreiding van de kliniek en apotheek, omdat het huidige gebouw te klein wordt.
Vriendelijke groet, Ruth
|
| Adres per 18 mei : Sodo Christian Hospital PO Box 305 Soddo, Wolaitta Ethiopie new email: Ruth.Droppers@Gmail.com | Thuisfront commissie: Esther Droppers, Edelingenstraat 10 3813 DT Amersfoort email: estherdroppers@hotmail.com |
