Klik hier voor de originele nieuwsbrief 4 met foto's ein PDF formaat

Ruth’s Report

Nieuwsbrief 4 – december 200 7                                                                   

 

Beste familie, vrienden en bekenden,

Inmiddels woon ik alweer ruim een half jaar in Soddo, Ethiopie. Ik wil jullie bedanken voor de ondersteuning, ook in gebed, die ik ontvang en waardoor het mede mogelijk is om te gaan. Ik ben heel blij met alle toegestuurde hulpspullen, emails en kaarten. Zo blijf ik op de hoogte van wat er in Nederland en met jullie gebeurt. Hieronder volgen een aantal verhalen van mensen die mede dankzij jullie geholpen konden worden.Gezegende Kerstdagen en een goed 2008 toegewenst.                                   

Hartelijke groet van Ruth.     

Tamrad zag ik twee weken geleden in de kliniek. Hij was vreselijk kortademig. Hij had een longinfectie in combinatie met tbc. Het was onmogelijk om hem goed te behandelen in de kliniek. Zijn vader was arm. We hebben hem nog dezelfde dag in de auto meegenomen naar het ziekenhuis. Hij is behandeld met geld uit het armenfonds. De rechtse foto is na een week genomen toen hij veel beter was. Afgelopen donderdag is hij met ons weer teruggegaan naar zijn huis. Hij blijft nog 6 maanden anti-tbc medicijnen slikken. De vrouw rechts op het plastic (foto's zijn hier te zien) probeert haar uitgedroogde baby te voeden met maar één borst. Op de plek van de andere borst is nu een grote wond door tbc. Ik heb haar busgeld gegeven om naar het ziekenhuis te komen waar de chirurgen haar behandelden. Het heeft weken geduurd voordat de wond heelde met een huidtransplantaat. Er waren nog twee andere kinderen in het gezin. Ik kon de vader geld geven om zichzelf en zijn kinderen te voeden en hun met de bus te bezoeken. In de tijd dat hij voor zijn vrouw in het ziekenhuis zorgde kon hij niet werken. Vorige week kwamen ze op controle op de poli en de wond is prachtig geheeld en het gaat goed met ze. Het ondervoede meisje is de jongste uit een gezin van vier. Haar ouders hadden simpelweg te weinig eten om alle kinderen te voeden en brachten haar te laat naar het ziekenhuis. Met speciaal gekochte melk hebben de zusters en ik geprobeerd haar te  helpen. Na een paar dagen is ze overleden.                                                                                                                                             

Gebed

Op een drukke polidag in het ziekenhuis klopte deze oudere vrouw, die ik niet kende, spontaan aan de deur, kroop voor, en ging voor mij bidden en deelde een aantal Bijbelteksten. Toen ik vroeg hoe ik haar kon helpen vroeg ze of ik haar alstublieft eten wilde geven, want ze had de hele dag nog niet gegeten, had geen werk en was weduwe en haar zoons woonden ver weg. Ik kon het haar geven. Na allebei gesterkt te zijn ging ze weer op weg.